ඒකකය 1 · මූලික ආර්ථික ගැටලු සහ ආර්ථික ක්රම
හිඟකම, ආවස්ථික පිරිවැය, කාර්යක්ෂමතාව, ආර්ථික පසුබැසීම හා ආර්ථික වෘද්ධිය පෙන්වීමට නිෂ්පාදන හැකියා මායිම් වක්රය භාවිතය.
නිෂ්පාදන හැකියා මායිම් වක්රය (PPF) මගින් දී ඇති කාල පරිච්ඡේදයක දී, ඇති තාක්ෂණය යටතේ සම්පත් සියල්ල සම්පූර්ණයෙන් හා කාර්යක්ෂමව යොදා ගනිමින් ආර්ථිකයකට නිපදවිය හැකි භාණ්ඩ දෙකක (හෝ භාණ්ඩ වර්ග දෙකක) උපරිම සංයෝජන පෙන්වයි.
උපකල්පන:
ආර්ථිකයකට සහල් (දහස් ටොන්) හා තේ (දහස් ටොන්) නිපදවිය හැකි යැයි සිතන්න:
| සංයෝජනය | සහල් | තේ | සහල් 10ක් වැඩි කිරීමේ ආවස්ථික පිරිවැය |
|---|---|---|---|
| A | 0 | 40 | |
| B | 10 | 36 | තේ 4 |
| C | 20 | 28 | තේ 8 |
| D | 30 | 16 | තේ 12 |
| E | 40 | 0 | තේ 16 |
සංයෝජන සටහන් කර (සහල් තිරස් අක්ෂයේ, තේ සිරස් අක්ෂයේ) සම්බන්ධ කළ විට PPF වක්රය ලැබේ. වක්රය දිගේ ගමන් කිරීමේදී එක් භාණ්ඩයක් වැඩියෙන් නිපදවීම යනු අනෙක අඩුවෙන් නිපදවීමයි. මෙය ආවස්ථික පිරිවැය දෘශ්යමාන කිරීමකි.
වගුවේ, සහල් ඒකක 10ක් එකතු කිරීමේ ආවස්ථික පිරිවැය ඉහළ යයි: තේ 4, 8, 12, 16. මෙය වැඩෙන ආවස්ථික පිරිවැයයි. PPF වක්රය පිටතට වක්ර වේ (මූල ලක්ෂ්යයට අවතල). මෙය සිදු වන්නේ සම්පත් භාණ්ඩ දෙකටම සමානව ගැළපෙන්නේ නැති නිසා ය: සහල් නිමැවුම ඉහළ යන විට තේ සඳහා වඩාත් ගැළපෙන සම්පත් සහල් වෙත මාරු කිරීමට සිදු වන බැවින් අමතර සහල් 10කට අහිමි වන තේ ප්රමාණය වැඩි වේ.
සම්පත් භාණ්ඩ දෙකම නිපදවීමට සමානව හොඳ නම් නියත ආවස්ථික පිරිවැයක් පවතින අතර PPF වක්රය සරල රේඛාවක් වේ.
PPF වක්රය විතැන් වන විට නිෂ්පාදන ධාරිතාව වෙනස් වේ:
අද ප්රාග්ධන භාණ්ඩ (යන්ත්ර, මාර්ග) වැඩියෙන් නිපදවීම යනු දැන් පාරිභෝගික භාණ්ඩ අඩුවෙන් නිපදවීමයි. එහෙත් ප්රාග්ධන භාණ්ඩ නිෂ්පාදන ධාරිතාව වැඩි කරන බැවින් අනාගතයේ දී PPF වක්රය තවත් පිටතට විතැන් වී පසුව වැඩි පරිභෝජනයකට ඉඩ සලසයි. දැඩි ලෙස ආයෝජනය කරන රටක් වේගවත් ආර්ථික වෘද්ධියක් සඳහා වර්තමාන පරිභෝජනය (ආවස්ථික පිරිවැය) අත්හරියි.
මතක තබාගන්න:
- PPF මත = පූර්ණ භාවිතය; ඇතුළත = ඌන උපයෝජනය; පිටත = ළඟා කළ නොහැකි ය
- පිටතට නෙරා ඇති වක්රය = වැඩෙන ආවස්ථික පිරිවැය; සරල රේඛාව = නියත ආවස්ථික පිරිවැය
- PPF පිටතට විතැන් වීම = ආර්ථික වෘද්ධිය (සම්පත් වැඩි වීම, තාක්ෂණය)
- ඇතුළතට විතැන් වීම = යුද්ධ, ස්වභාවික විපත්
- එක් භාණ්ඩයක තාක්ෂණය පමණක් දියුණු වුවහොත් වක්රය භ්රමණය වේ
- අද ප්රාග්ධන භාණ්ඩ → හෙට වැඩි පරිභෝජනය.